ارتجاع سیاسی/افزایش مشکلات اقتصادی با بازگشت به گفتمان اشرافی گری

 

اصلاح طلبانی که یک روز با همه وجود برای از میان برداشتن و تخریب هاشمی تلاش کردند و او را دشمن خود دانستند  و در دو دوره انتخابات یعنی سال 76 و 80 به او پشت کردند و صد البته در سالهای 84 و 88 با حمایت های او در برابر گفتمان انقلابی احمدی نژاد که آن روزها به زبان میاورد شکست خوردند ، سعی دارندبا ابراز دلدادگی به او بازگشت هاشمی را به نفع مردم عنوان کنند.

 

هدف از این نوشته کشف دلایل حمایت بی دریغ اصلاح طلبان از هاشمی نیست که هم از حوصله خارج است و هم مجال دیگری می طلبد اما اصل ،  موضوع بازگشت به گفتمان هاشمی است که شاید در حقیقت بنیان گذار  این شکاف های اقتصادی و اجتماعی در میان توده مردم بوده است.

 

بازگشت به گفتمان هاشمی از آن جهت خطرناک است که در مسیر یک ارتجاع و عقب گرد سیاسی  نه تنها باعث عبور مردم از مشکلات نمی شود بلکه موجب زنده شدن تفکر اشرافی گری و ریخت و پاش هایی در بدنه دولت است که در چنین شرایطی که دولت احمدی نژاد رقم زده است به هیچ عنوان راه گشا نیست.

 

 

 

دوران 8 ساله ریاست جمهوری  هاشمی رفسنجانی پس از هشت سال جنگ تحمیلی و دفاع مقدس به دلیل مسائل خاص پس از آن و همچنین پذیرش قطع‌نامه در شرایط خاصی قرار داشت.

 

 

 

در آن دوران ریاست جمهوری  هاشمی رفسنجانی رویکرد خاصی برای پیشبرد اهداف اقتصادی و توسعه وجود داشت و افزایش توانمندی‌های کشور در زمینه‌های مختلف اقتصادی اولویت اول بود و مبانی اعتقادی، ارزشی، دینی و گفتمان انقلاب اسلامی که ادبیات اصلی انقلاب است، شاید در اولویت دوم برای وی قرار داشت، برنامه‌هایی هم که در آن دوره اجرا شد، حکایت از همین وضعیت داشت.

 

 

 

هاشمی رفسنجانی برنامه‌های زیادی در 4 ساله اول و دوم دوران ریاست جمهوری خود در جهت تحقق بخشیدن به رشد اقتصادی که آرمان و ایده فعالیت‌های اقتصادی کشور بود انجام داد.

 

 

 

کابینه دولت  هاشمی رفسنجانی هم از نیروها و تحصیل‌کرده‌هایی بودند که با مبانی و نگاه خودشان موضوع توسعه و پیشرفت اقتصادی کشور را دنبال می‌کردند.

 

 

 

* عدالت اجتماعی اولویت اول دولت هاشمی رفسنجانی نبود

 

 

 

در 4 ساله دوم ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی حرکت‌های خوبی در جهت پیشرفت کشور و زیر ساخت‌ها و فعالیت‌هایی که برای توسعه پایدار کشور به آن نیازمند بودیم، انجام شد، ولی در آن دوران نگاه به عدالت اجتماعی اولویت اول کشور نبود.

 

 

 

مقام معظم رهبری نیز بعد از تحویل دولت‌ها بارها به این نکته اشاره کرده‌اند که دولت‌ها همه چیز را باید با هم ببینند و جمهوری اسلامی پیشرفت را همراه با عدالت و توسعه را همراه با گفتمان عدالت خواهی می‌خواهد، در حالی که این موضوع در دولت هاشمی رفسنجانی محقق نشد.

 

هاشمی رفسنجانی تلاش‌های زیادی در جهت روند توسعه کشور انجام دادند، اما توسعه‌ای که اولویت‌های گفتمان‌های انقلاب مثل عدالت، رفع محرومیت، کمک به ضعفا و نگاهی که به توده‌ها داشته باشد نبود.

 

 

 

این گفتمان‌ها به شکل جدی در آن دوران انجام نشد و بعدها به شکل شکاف‌های شدید و جدی در اقتصاد کشور نمایان شد، همچنین عدم نظارت و دقت بر فعالیت‌های اقتصادی در بخش‌های مختلف فضایی را فراهم کرد که بعدها موجب سوء استفاده‌ افراد مختلف را در زمینه‌های اقتصادی فراهم کرد و در دولت‌های بعدی هم ادامه پیدا کرد.

 

 

 

عدم نظارت و کنترل و یا به عبارتی عدم توجه به نظارت و کنترل جدی از جمله مشکلات دوران هشت ساله ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی به شمار می‌رفت . نگاه آن دوران این بود که ریخت و پاش هزینه توسعه است و چنین تفکری مسیر توسعه را با مشکلات و سوء استفاده‌های زیادی مواجه کرد.

 

 

 

بعد از گذشت 34 سال از انقلاب اسلامی هنوز هم هجمه‌ زیادی از مردم را می‌بینیم که تحت نظر کمیته امداد و نهادهای و سازمان‌هایی از این نوع هستند، در صورتی که این مسائل در همان سال‌های اول انقلاب اسلامی می‌توانست رسیدگی و حل و فصل شود